یادداشتی بر فیلمکوتاه داستانی وقتی که گم میشوی به بهانه موفقیتهای اخیر ان در راهیابی به جشنواره های: اپسالا – پیامی به بشریت و IBAFF
هر فیلم کوتاه به واسطه بیان یک فکر، ایده و زاویه ای که صاحب اثر از ان به هستی و پدیدههای پیرامون دارد، شکل میگیرد. در فیلم کوتاه داستانی وقتی که گم میشوی همانطورکه از عنوان فیلم نیز برمیاید، گم شدن و از منظری دیگر در جستجوی چیزی بودن، در جای جای اثر رخ مینماید و میتوان از ان به عنوان دغدغهای نام برد که صاحب اثر، در ابتدای امر در مقام نویسنده و در مرحله بعد در مقام کارگردان با ان درگیر بوده و از این منظر، زاویه دیدش را در اثر شکل میدهد و داستان را تا به انتها پیش میبرد .
فیلمکوتاه وقتی که گم میشوی حکایتی است بر سرگشتگی انسان در این کره خاکی و در جستجوی چیزی بودن و حتی در انتها به ان چیز هم نرسیدن و این کاویدن فرد به فرد، نسل به نسل ادامه خواهد داشت و در این میان امید است که هیچگاه از بین نمیرود، امید به یافتن گمشدهای که در پی ان هستیم.
نوجوانی به واسطه جبری که بر او حاکم است به دنبال گاومیشی میرود. و در انتها خود او نیز در این چرخه گم شده و در جستجویش هستند. او از ابتدا نمیداند که خود او نیز در این چرخه گم میشود و کسی دیگری را در پی او میفرستند.
ان چه که در این اثر مهمتر از هر چیز دیگری به چشم میاید و لمس میشود اختصار در بیان است که لازمهی هر فیلم کوتاه و به عبارتی دیگر یکی از مشخصههای ان به شمار میرود. فیلم از ابتدا و در کمترین زمان مخاطب را در کندوکاوی قرار میدهد که تا پایان تازگی و بکر بودنش را حفظ میکند و در پایان نیز با ضربهای نهایی بیننده را غافلگیر میکند و تا حد زیادی نیز برخلاف تفکر و پیشگویی ذهنی مخاطب عمل کرده و او را در مقابل عملی انجام شده قرار میدهد که این امر نیز یکی دیگر از مشخصههای فیلم کوتاه است.
قاسم انصاری، نویسنده و کارگردان این فیلم کوتاه سعی داشته که چه در نوشتن فیلمنامه و چه در به تصویر کشیدن ان، چرخهی گم شدن و جستن را ان طور که باید، نشان داده و تا حد زیادی نیز در این امر موفق بوده است. او در این بین با استفاده از بافتی سنتی و بکر، رنگ و بویی بهتر به اثر بخشیده و تا حدی که در توان داشته به اعماق ان نیز رفته است، چه در نشان دادن مناظر طبیعی و دست نخورده جنوب و سطح زندگی مردم ان منطقه از نظر اقتصادی و چه از نظر نوع پوشش خاص ان منطقه و چه در نوع گویش انان که در این باب تا جایی پیش رفته که علاوه بر زیر نویس انگلیسی، فیلم به زیرنویس فارسی نیز احتیاج پیدا کرده است. استفاده از زبان بومی و خاص منطقه جنوب و پوشش و جغرافیای محلی به جغرافیای فیلم نیز کمک و ان را باور پذیرتر کرده است تا جایی که مخاطب با ان از ابتدا همراه شده و قدم به قدم پیش میرود.
یادداشتی از سیامک احمدی
